Van Glitter naar Glans

Voor mezelf hanteer ik de regel dat ik geen meubels inkoop waar al een verflaag op zit. Je weet immers nooit wat voor verf er is gebruikt en of die er wel goed af te krijgen is. Toch kon ik het niet laten toen ik dit geverfde buikkastje -dat ook wel iets weg heeft van een apothekerskastje- online te koop zag staan. Het had zulke grappige, bijzondere vormen — ik wilde het graag hebben en nam het risico voor lief.

Het was alleen een redelijke opgave om het in handen te krijgen; tijdens onze speurtocht naar het adres — dat zich ergens in een doolhof van busbanen en fietspaden bevond — gaf ik het op. En dat terwijl het nog geen kwartier rijden is van mijn huis in Utrecht. Zelfs Google Maps snapte het niet, en de eigenaresse kon het ook niet goed uitleggen. We reden minstens vier rondjes, tot ik er genoeg van had. Ik stuurde haar een berichtje dat we het niet konden vinden, met mijn excuses erbij, en dat we terug naar huis gingen.

Ze bleef me echter appen en smeekte bijna of we toch alsjeblieft terug wilden komen — ze wilde het kastje zo graag die avond nog verkopen. Zelfs de volgende dag kreeg ik opnieuw een berichtje: of we het alsjeblieft nog één keer wilden proberen.
Dankzij mijn vriend heb ik het een tweede kans gegeven. Voor hem is het ophalen van een meubel geen klus, maar een uitje op zich. Even samen in de auto, bijkletsen onderweg — “dan zijn we er ook weer even uit,” zegt hij dan.
En hoe simpel dat ook klinkt, hij heeft gelijk. Het is niet dat we verder niets ondernemen — sterker nog, we zijn altijd druk met allerlei kleine en grote projecten — maar juist dit soort momenten, even los van alles en samen op pad, voelt elke keer weer als een klein avontuur 😊

De avond daarop zijn we teruggegaan. Ook nu moesten we nog even zoeken, maar uiteindelijk stonden we op de juiste plek — en ik had het kastje in handen! Toen begon de tweede uitdaging: hoe zou ik het gaan restylen, en in welke kleur?
Pinterest is daarbij altijd mijn grote inspiratiebron. Ik wilde weer eens iets nieuws proberen. Als ik een meubel restyle, wil ik het altijd nét dat beetje extra geven. Een enkele kleur vind ik vaak te eenvoudig; ik wil diepte, nuance, een subtiele veroudering of een zacht patroon met een sjabloon.

Tijdens het scrollen op Pinterest kwam ik een paar beelden tegen die mijn idee verder vormgaven, zoals de foto’s hierboven. Een zachte Scandinavische groentint als basis leek me prachtig, in combinatie met een subtiel goudkleurig patroon.
In mijn verfkast vond ik twee kleuren van Rust-Oleum: Sereniteit en Krijtgroen. De ene vond ik iets te donker, de andere wat te licht — dus besloot ik ze te mengen. Dat kan gelukkig prima, omdat het verf van dezelfde soort is.

Allereerst verwijderde ik de meubelknoppen van de lades van het kastje. Ze waren door het hout gedrukt en zaten vastgelijmd, dus ik moest voorzichtig te werk gaan om het hout niet te beschadigen. Daarna heb ik het kastje grondig schoongemaakt, zowel van binnen als van buiten.

Na een nacht drogen vulde ik alle oneffenheden en de oude gaten van de knoppen op met houtvuller. Vervolgens liet ik dat een volle dag uitharden.

De dag daarop begon ik met schuren. Het hout was vrij licht van structuur, waardoor ik bang was dat een schuurmachine te grof zou zijn. Daarom deed ik het met de hand, om het oppervlak mooi egaal te krijgen.

Toen het hout glad aanvoelde, bracht ik de eerste verflaag aan. De binnenkant van de lades verfde ik matzwart, om wat contrast te creëren.

Met de tweede verflaag begon het kastje echt tot leven te komen.

Daarna ben ik verder gegaan met een subtiele verouderingstechniek. Met de iets donkerdere kleur Sereniteit van Rust-Oleum heb ik de hoeken en randen zacht aangezet. Ik bracht een klein beetje verf op mijn kwast aan en depte die op een stuk karton, zodat er nog maar een restje verf overbleef. Met die bijna droge kwast heb ik met lichte bewegingen de randen bewerkt — dit is de zogeheten dry-brushing-techniek. Op de foto hieronder zie je het heel subtiel terug, precies zoals ik het wilde: een zachte schaduwwerking, niet te opvallend.

Ik had nog een sjabloon liggen dat ik nog niet eerder gebruikt had, en het bleek perfect te passen op de lades. Ik wilde dat het patroon mooi doorliep op alle lades, zodat het één geheel zou vormen. Daarom begon ik bij het kleine lade’tje linksboven en werkte ik elke rij van links naar rechts af, waarbij ik het patroon met gouden metallic verf van Primo aanbracht.
Hiervoor gebruik je speciale sjabloonkwastjes, zoals je hieronder op de afbeelding kunt zien. Breng slechts een kleine hoeveelheid verf aan op het kwastje en dep het voordat je begint eerst even op een stukje karton. Zo voorkom je dat de verf onder het patroon door drupt. De verf is op waterbasis, geurloos en gemakkelijk te corrigeren: maak je een fout, dan kun je er gewoon overheen verven.

Op de volgende foto’s is een fel licht op het kastje gericht, zodat de details tijdens het sjabloneren goed zichtbaar waren. Het goudkleurige patroon licht hierdoor extra mooi op.

De rand van het bovenblad wilde ik ook een gouden accent geven. Daarvoor gebruikte ik ‘Eternal’ Decor Gilding Wax van Re·Design with Prima®. Het zit in een handige tube en je kunt het eenvoudig aanbrengen met je vinger of een klein kwastje.

De meubelknoppen had ik gelukkig al eerder besteld. Voor elke lade berekende ik het exacte midden — ze waren namelijk niet exact even breed — en boorde ik de gaatjes voor de schroeven. Daarna was het een kwestie van bevestigen.
Tot slot bevestigde ik het ornament aan de onderzijde van de kast, nadat ik het in dezelfde groentint had geverfd en vervolgens had bewerkt met ‘Eternal’ Decor Gilding Wax.

Wat een verschil: van een eenvoudig kastje naar een rustiger, verfijnder geheel – met een zachte glans in plaats van glitter.

Heb jij een meubelstuk dat wel een frisse, nieuwe uitstraling kan gebruiken? Stuur gerust een bericht naar contact@wildbrush.nl – ik denk graag met je mee. Voor mij is het telkens weer bijzonder om meubels niet alleen een nieuwe look te geven, maar ze ook een blijvende waarde te laten krijgen voor de mensen die ermee leven.